Op de A1 reed een man die zat te bellen in zijn autootje. Misschien slingerde hij, ik was er niet bij. Maar gezien de gemiddelde snelheid op de snelweg zal dat wel mee hebben gevallen. De gyrokrachten houden je redelijk recht, maar opletten is nooit weg. Zelfs op de snelweg bij het rustieke Voorschoten. Met een mobieltje aan je oor is dat vaak net iets lastiger.

En soms ook mateloos irritant. Bijvoorbeeld vanmorgen had ik er zelf ook last van. Ik moest ergens linksaf, en achter me zat een auto die behoorlijk rap rechtdoor leek te gaan. Dus wachten. Ineens rukte de peroxide dame aan het stuur van haar SUV en dook naar links. Het knipperlicht even aanzetten en fatsoenlijk sturen was haar onmogelijk gemaakt door een ongetwijfeld heel belangrijk belletje van haar hartsvriendin.

Die man op de A1 werd even flink aangepakt door een derde, volgens het bericht van Trouw. Iemand deed zich voor als motoragent en na een korte achtervolging stond deze man samen met de bellende automobilist langs de kant. De nepagent maakte een foto van het kenteken en beloofde een bekeuring. Er staat niet wat er verder precies gebeurde, alleen wat de automobilist verder verklaarde. Deze wilde daarop ook een foto maken van het kenteken van de motor en kreeg daarop een kopstoot en zag zijn mobieltje door de lucht vliegen.

Ik vermoed dat er heus wel wat woorden zijn gevallen. Om een kopstoot te kunnen krijgen moet je ook al aardig dicht bij elkaar staan. Maar goed, het verhaal van die brave automobilist  - die belde op de snelweg en meedeed met een achtervolging - is de enige informatie die we hebben. Natuurlijk is die nepagent ook ietwat te extreem bezig. Doen alsof je agent bent. Levensgevaarlijke capriolen op de snelweg. Beetje ruzie maken met een onbekende, kortom, eigen rechter spelen. Niet doen.

Ik begrijp het echter goed hoor. Die panterprint die ineens links af sloeg, bracht weinig gevaar voor me mee. Op dat moment. Het wat wel even een klein baalmomentje, in de categorie Bijzonder Irritant. Helaas was het slechts een voorbeeld. Hoevaak moet je wel niet anticiperen, zoals mijn rij instructrice in de zomer van 1996 zo mooi zei, op complete beroepsmongolen die hebben leren rijden met Lego-autootjes?

En ook ik heb dan de neiging om even te bellen. Met mijn fietsbel. Even te bukken en boos in het achteruitkijkspiegeltje te kijken. Schouders op te halen. Diepe zucht. En uiteindelijk doe ik niets en rij maar weer door. Wat kún je doen?

Ze merken toch niets van de wereld om zich heen. Tot er een boom oversteekt. Dan kun je je nog zo veilig wanen in je stemmig zwarte spacewagen, het is nog steeds een aanrader om gewoon je aandacht bij het verkeer te houden en bovendien je handjes beiden beschikbaar om iets met je stuur en versnelling te kunnen doen. Deze botox bimbo was nog maar onbewust asociaal, er was niets dramatisch gebeurd.

Een ongeluk is zo gebeurd. Laten we hopen dat het dan bij een overstekende boom blijft.