Hij lijkt toch meer op mij als hij misschien zou willen. Mijn broertje. Hij begint een beetje dezelfde karaktertrekken te krijgen, zoals veel op stap gaan. Sorry mam... En nu zit mijn broertje in Marmaris. Zonder het van elkaar te weten hebben we beide een reis geboekt naar die Turkse badplaats. Beide twee weken zon, zee en raki. Maar er zijn ook verschillen. Ik ben ietsiepietsie slimmer dan dat ventje.

Ik had natuurlijk wel wat tips voor hem, aangezien ik er dus al geweest was. Zoals de tip om genoeg zonnebrand mee te nemen, aangezien dat het enigste is wat daar duurder is. Dubbel zo duur als hier. Goede tip, toch? Scheelt weer 6 euro per flesje.

En zaterdagavond om een uur of 10 ging de telefoon. Hij was aan het inpakken. Ruim op tijd dus, zondagochtend zou hij vertrekken. Of ik nog tips had voor kleding, wat zeker mee moest en wat overbodig was. En natuurlijk vroeg ik ook of hij genoeg zonnebrand bij had. Dat had ie. Hij had mijn tip ter harte genomen. Een flesje faktor 30.

Dat zijn nou dingen voor mij! Ik loop de Slegte binnen (een ramsj en tweedehandsboeken handel winkel dinges) en daar ligt nog 1 doos. Monopoly Beurs editie. Van 62 voor 9,95. Dat kan ik natuurlijk niet laten liggen! In plaats van een straat, koop je nu een bedrijf. Althans, je koopt een meerderheid aandelen. En daar kun je het hele spel in blijven handelen. Na 1 potje hebben we het zo'n beetje door. Het blijft monopoly, maar met een lichte verdieping erin. Verzand normaal monopoly soms in een langdradig dobbel spelletje waarbij je alleen maar hetzelfde stapeltje geld zit door te geven, nu kan je blijven handelen en speculeren! nadeel is wel dat je er iets meer aandacht voor nodig hebt, dus op een zuipavondje kan je het niet gebruiken...

(Maar toch... blijft de favoriet eigenlijk Mah Jong, spel der vier winden. Pffrrrt! Ja, die gekke steentjes op de pc, maar dan niet in je eentje twee dezelfde zoeken. Heel anders, meer zoiets als jokeren, maar dan leuker. Erg verslavend. De tijd vliegt! Zin?)

Ehm, ja, het stukje hieronder is niet helemaal goed uit de verf gekomen. Wat ik er eigenlijk mee bedoelde komt niet goed naar voren. Maar jullie kunnen vast wel een beetje tussen de regels door lezen, nietwaar? Ik was/ben een beetje roestig waarschijnlijk. Dat betekent wel dat de vakantie echt vakantie is (geweest) en ik helemaal nergens aan heb gedacht! Helemaal leeg!

Zojuist gekocht: Body twister! Je plakt een aantal stippen op je lijf, draait en... Linkerhand op groen! Zou dit dan toch Twister voor volwassenen zijn? Zou dat de reden zijn dat er niet gewoon een uitvoering bestaat met een grotere mat?

   Iedereen heeft wel een herinnering uit zijn jeugd aan iets geweldigs. Iets wat je nu nog steeds leuk lijkt, waar je echte warme herinneringen aan hebt. Een goed gevoel, wat je hoopt dat iedereen dat kent en zoniet, dan moeten ze dat alsnog gaan meemaken. Inderdaad, ook al zijn ze nu al wat ouder dan jij toen.

   Een hele algemene is bijvoorbeeld het Sprookjesbos van de Efteling. Geweldig, die draak. Gevaarlijk slingerde hij zijn hoofd heen en weer boven de schat. En owee diegene die er iets uit waagde te pakken... De schrik zat er goed in! Maar wee diegene die er nooit geweest is in zijn jeugd. Als je met zo iemand mee gaat naar de Efteling, sleur je ze gewoon mee het bos in. Het Sprookjesbos. Maar dat duurt dan niet zo lang... Leuk. Aardig. Zullen we nog een keertje in de Piranha gaan?

   Zo heeft Robbie ons een keer meegetrokken naar een friettent in Boxtel. Meelfrieten. Past precies, net als cola vanille, in de categorie "Goh, een nieuwe smaak? Gadver, wat smerig!" Maar er is er ook een die iedereen heeft. Het strand. Ga maar na, als kind helemaal geweldig. Kwallen vangen. Niet te verwarren met kwalleballen. Zandkastelen. Vliegeren.

   En nu? Je ergert je kapot aan het zand in je handdoek. De zon staat ellendig niet recht vanaf de zee te schijnen, maar schuin op het strand. Nergens even schaduw. Duitsers. West Friezen. Drukte erheen, drukte op de terugweg. Vies bruin water, en nergens kun je er echt induiken. Maar toch... de Zee! En sjokken we weer massaal richting de kust. Ook ik...

25 jaar? Bestaat dit log al 25 jaar? Dat kan toch niet! Nee, dat is ook niet. Ik, ben het, ik! Ik ben 25 jaar. Om 14:04 precies, ben ik van 3680 gram in 25 jaar uitgegroeid tot 'n goede75000 gram. Olé! Feest! Bier, Borsten en Borrelnoten! Ik ben jarig!

1 nachtje slapen... Spannend he?

2 nachtjes slapen...

3 nachtjes slapen...

En het is bijna zover! Extrema Outdoor gaat beginnen. Een beetje warm is het wel, het zal rond de 30, 31 graden worden. Oei! Maar geen nood, dat betekent gewoon wat meer drinken en rustig beginnen. Op Awakenings festival was het twee jaar geleden ook zo bloedheet. maar daarom knalde het bij het vallen der duisternis des te harder! Excuseert U mij, ik ben even dansen!

De boot. De Gület in Turkije wel te verstaan. Da's pas vakantie! We hebben een week daarop gevaren, vanuit Marmaris. Een week lang rust en ruimte. Ondanks zijn 19 meter, heb je ongelooflijk veel ruimte op zo'n boot. Ondanks dat je er met 7 Zweden, 2 Noren en nog 4 nederlanders, én 3 man bemanning op zit. Er was dan ook genoeg te doen, zoals snorkelen:

Een goede voorbereiding voor een frisse duik was niet moelijk. Ondanks een eigen hut, sliep daar vrijwel niemand in. Er was wat beters. Slapen onder de sterren, express in je zwembroek, zodat je bij de eerste zonnestralen jezelf gewoon overboord kan laten vallen. Plons! En meteen echt wakker. Je ziet de vissen onder je de slaap uit de ogen wrijven. Godverdomme, 't is weekend, hoor je ze denken. Wat moet dat zo vroeg? Scholen vis schoten onder je door, langs je af en bij een duik zelfs over je heen. Dat is pas africhten!

Snorkelen was na liggen en lezen tijdsverdrijf nummer 1. Nouja, tijdsverdrijf, eigenlijk was het verdrijven van de tijd volstrekt ongewenst. Blijf maar liggen, blijf maar snorkelen, blijf maar lezen, lammen, drinken, genieten, maakt het uit. Als het maar niet stopt... Ik wil terug.

Wegens werken en genieten van de zomer ben ik de komende weken minder vaak in de buurt van een computer. Dus ook soms een paar daagjes niets nieuws... Geduld, het is weer bijna september...

Ook hier komkommertijd. Vandaag geen echte verhaaltjes. Vandaag een dagje Zandvoort aan zee. Mensen kijken. Paardenbekken vooral, en dikke penzen (of is het nou pensen?). Stoere verhalen van een groep tennisende jongentjes van een jaar of 14. Met bier. Stoere jongetjes dus.

Inderdaad, groot gelijk, ik weet het. Waar blijven de Turkije verhalen. Tja, er blijkt hier toch weer genoeg te beleven! Blijkbaar is er weer een brandje geweest, weer bij de hoofdingang. Deze keer heeft de brandweer zich nog minder moeite getroost om iedereen wakker te maken. En diegene die wakker werden, hoefden deze keer niet geëvacueerd te worden, ze moesten slechts alles open zetten om de gifige gassen te laten verdwijnen...

En een mooie brief van de woningstichting LievendeKey, waarmee ze ons op de hoogte willen stellen van de genomen maatregelen. Daar komen ze:
1. Reeds dit voorjaar heeft Woonstichting De Key een uitgebreid brandveiligheidsonderzoek laten doen door een professioneel adviesbureau.
2. De resultaten van dit onderzoek zijn opgestuurd naar de Gemeente Amsterdam
3. Deze zal haar aanbevelingen toevoegen.
4. Aansluitend zal het gebouw conform dit advies worden aangepast aan de huidige brandveiligheidsvoorschriften.

De nummertjes heb ik erzelf tussen gezet, dan lijkt het wat meer. Uiteindelijk staat er dus nog nauwelijks iets op papier, en er is nog totaal niets veranderd... Maar, we worden nog meer gerustgesteld. Overigens voldoet het gebouw aan een groot deel van de brandveiligheidsnormen die momenteel gelden Een groot deel dus. Slechts de branddeuren zitten op slot? De trappen staan op instrorten? Er staat geen waterdruk op de brandslangen?

And the Order of the Phoenix. Ik had 'm nog net op tijd voor de vakantie. En nu is ie dus uit. Goed, hij las makkelijk, maar daar haalt ie het niet mee. Ik vond het een tegenvaller, beetje saai. Alsof hij niet af is, er nog wat meer in moet gebeuren, en zeker een slot. Tuurlijk er volgen meer delen, maar dat was bij de eerste vier ook. En daar zat wel een soort van einde aan.

't Is komkommertijd. Het nieuws staat op een laag pitje. En volgens mij is dat zo afgesproken, zodat er vakantiekrachten ingezet kunnen worden bij de kranten. Geen moeilijk nieuws deze zomermaanden, zodat onze journalisten ook eens op vakantie kunnen. Het bewijs: de voorpagina's van Metro en Spits.

Prominente foto bij de Metro: Schijt je Rijk bij Nac als een stunt om de financiën op te krikken. Alsof dat nieuw is. Vele voetbalclubs hebben die acties. Weer een "journalist" die de klok heeft horen luiden, maar verder niets. Misschien staat er morgen wel iets over een loterij om de wedstrijdbal.

En de foto van de Spits: Een mijnwerkerin een Oostblokland. Er wordt ons medegedeeld dat ze lange dagen maken, maar dat ze ondanks een loon van 200,- blij zijn dat ze slechts 6 uur hoeven te werken. Tikfout? Of gewoon een domme fout... Ik vermoed het laatste. Laat het snel weer voorbijzijn, die komkommertijd.

Een postbode loopt de Bart Smit uit, met een tas met daarin 7 opblaasbeesten... Inderdaad, dat kan maar 1 ding betekenen. Sterrenslag komt er weer aan!

   Wat heb ik nou weer aan mijn broek hangen? Of beter gezegd, in mijn gastenboek? Deze keer geen hija, maar spammers in mijn write2me gastenboek. Da's wel een heel stompzinnige manier van reclame maken voor je geocities site. Die nog niet eens af is. Je laat gewoon een onzin bericht achter op een totaal onbekende site, in een taal die je niet spreekt. Voor je site waar slechts 1 plaatje staat. Rare jongens, die pc-nerds.

Ik ben er weer! Althans, in Nederland. We komen terug en je raad het nooit: het wordt hier meteen ook lekker weer! Vandaag tegen de 30 graden aan. Is redelijk hoog, voor een dagje Bobbejaanland. Maar ach, het was er goed uit te houden, zeker omdat er geen kip te doen was. Een of andere Belgische Nationale feestdag kan erw el iets mee te maken hebben.

In elk geval was de maximale wachttijd 5 minuten, als je de gruwelijke pech had dat er een rolstoel in moest. In enkele attracties mocht je gewoon blijven zitten, tot kotsens toe. Best leuk Bobbejaanland, zeker als je er 10 jaar geleden voor het laatst geweest bent, en er iemand mee is die er nog nooit geweest is, en het zo niet druk is...

(Inderdaad, nog geen Turkije verhalen. Zodra ik daar aan begin, is de vakantie echt voorbij. En dat probeer ik nog zolang mogelijk uit te stellen, daarbij trachtend te negeren dat ik morgen om 6:45 bij tante Post verwacht wordt...)