Baron van Karpen tot Berkendonk

Yup, je leest het goed. Volgens oud gebruik zou ik nu deze titel mogen dragen. Afgelopen zaterdag kreeg ik namelijk mijn luchtdoop als ballonvaarder. Om vier uur vertrokken we vanaf de Karpendonkse plas. Eindelijk.

Eindelijk ja, want dit uitje had ik gewonnen met een actie van Samsung… Vorig jaar zomer. Helaas hadden we nét pech met onze geprikte weekenden voor de ballonvaart: van regen tot zware windstoten. En in het voorjaar: corona. Gelukkig mocht en kan het varen weer veilig, als je maar met z’n tweeën bent en bij het instappen een mondkapje op doet.

En luistert naar de piloot: Bij het landen door de hurken en vooral niet uitstappen voordat het echt kan. Anders schiet de ballon weer omhoog. Blijkbaar geen overbodige instructie, want daarvoor kregen we zelfs een festivalbandje om.

Met z’n tweeën?

Ja. Okee, en een piloot dan. Maar inderdaad een VIP-vlucht! Wow. Wel hard werken na de landing, want die ballon en vooral het mandje moest ook weer terug in de bus. Wachten tot de wind 180 gedraaid zou zijn, bleek te lang te gaan duren.

Maf, wat je daarboven nog hoort, en wat niet. En wat je ziet, en wat niet. Voor de foto’s van echte skylines was het misschien wel jammer, maar voor onze eigen ervaring totaal niet: laaghangende bewolking. Met het stijgen naar 500 tot 600 meter zaten we in een gelaagde witte waas. Die dreef onder en boven ons langs, met soms de zon ertussendoor. Gewoon niet uit te leggen.

Abstract

Onderweg genoeg gezien, want we vlogen ongeveer de lijn vanaf de Karpendonkse plas, over de Gulberg heen, naar Deurne. De skyline van Eindhoven lieten we snel achter ons, we zagen ons eigen huis in Tongelre en werden zelfs nog gespot, zo bleek later. Soms stonden de huisjes recht achter elkaar, soms liepen alle slootjes scheef. Wij maalden er niet om.

Wat vond je van dit bericht?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.