Papa moet ook puberen

Geschreven voor Wijkblad Prikkel, editie september 2021.

De jongste diva gooide haar rugzak in de fietsmand, appte nog even naar een nieuwbakken klasgenoot dat ze onderweg was en vertrok. Doei!

Yup. Ook hier is het grote uitvliegen, loslaten, en vooral geen zorgen proberen te maken begonnen. Beide dochters zijn nu naar de middelbare school. Klaar om verder te puberen, de wereld te ontdekken, zichzelf en ook ons te verrassen en vast ook een beetje ’t bloed onder de nagels vandaan halen. Zij mij, en ik hen.

Hoe deden mijn ouders dat indertijd? Als ik niet voor acht uur ’s ochtends beneden in de keuken de koelkast aan het plunderen was, moesten ze mij dan wakker maken? Goed, het zal niet meteen in de brugklas zijn geweest, maar er waren ook vast dagen dat ze niet wisten of ik al de deur uit was. En nog een paar jaar later soms zelfs of ik al thuis was als de haan kraaide. Ik weet het eigenlijk niet meer.

Als nu een van mijn twee diva’s nog niet beneden is, kan ik kijken in een app voor het lesrooster. Meteen is te zien wanneer de eerste les begint. En voor de liefhebber: je kunt zelfs meekijken naar het huiswerk en de cijfers. Of een van de twee dames dus terecht het maximale uit de nacht perst, of dat ik de boze vader uit moet gaan hangen: alles is duidelijk. Ook als ze niet thuis zijn: even een whatsapp waar ze is…

Of misschien…

Misschien moet ik ook puberen en gewoon alleen aan mezelf denken. Iets voor mezelf gaan doen. En niet in de app kijken.

Wat vond je van dit bericht?

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.