Jan Vermeiren heeft een boekje geschreven. Over LinkedIn, dat zakelijke social media gebeuren. Wat kan je daar nu eigenlijk echt mee? Zet er niet gewoon je CV op, dat is wat hij zegt. Ook LinkedIn moet je inzetten met een doel voor ogen. Al is dat alleen al bouwen aan je netwerk. Nieuwe stijl. En hij verklapt eigenlijk alles al in een filmpje op Vimeo:
Hij gaat behoorlijk ver in de mogelijkheden van LinkedIn. En daar zit een moeilijk punt. Het is gewoon niet voor iedereen, al is dat online lastig in te schatten. Net zoals een echte borrel niet de beste plek voor iedereen is, sommige mensen zijn beter in kleine gezelschappen op een op een. Net zoals dat sommige als een vlinder ronddwarrelen in de disco en de ander liever aan de bar zit met the usual suspects. Moet je ook niet moeilijk over doen!
brain-pick·ing(brnpkng) n. The act of exploring another's ideas through questioning.
Klinkt heel spectaculair, maar is het in feite niet. Je hebt gewoon een vraag over iets waar je mee bezig bent. En vraagt even iemand om raad die er ooit mee te maken heeft gehad, of die gewoon wel eens wat goeie tips heeft. Of gewoon iemand die er de ballen verstand van heeft als "idiot check".
Dat doen we natuurlijk allemaal. Je kan het ook nog wat beter aanpakken en op zoek gaan naar een echte expert of gewoon gaan brainstormen. Dat laatste is leuk, maar een wijze raad: wees alleen creatief als het nodig is. Dat eerste, die expert, da's natuurlijk soms wat lastiger.
De gemeenteraadsverkiezingen zitten er weer op, tijd om de balans op te maken. Exit Agnes, welkom Emiel. Verder doet iedereen of z'n neus bloed en viert feest. Wilders heeft Almere, de PvdA vindt dat ze niet voor niets het kabinet hebben laten klappen en de CDA, tja, blijft gewoon in het midden.
Volgens mij heeft alleen D66 wat te vieren, maar goed. Wat de PvdA zo blij maakt, geen idee, Overal leveren ze massaal in, maar van enige erkenning van deze nederlaag is geen sprake. We stonden veel lager in de peilingen, riep Wouter Bos. Ik had vooraf het idee dat ze de regering onder andere op scherp hadden gezet vanwege de gemeenteraadsverkiezingen. De kansen om het kabinet te laten klappoen waren er al veel eerder en zowel het zinnetje "rug recht houden" als "draaikonten" kwamen iets te vaak voor.
En nu ná de gemeenteraadsverkiezingen lijkt dat vermoeden alleen maar meer en meer bevestigd, door de manier waarover er gepraat wordt. Bos haalde zelf nog de "rechte rug" aan en het dieptepunt voorafgaande aan 3 maart. Ondanks de roep om scheiding van gemeenteraad en tweede kamer.
SMART! Maak je doelen SMART! Want anders past het niet in mijn excel sheet! Een beetje overdreven, maar zo lijkt het soms wel. En ik snap het ook wel, want je moet ergens op kunnen sturen. En afrekenen. Zo werkt de wereld nu eenmaal, iets wat Agnes Kant goed begrepen heeft.
Maak het smart, dan weet ik wat je oplevert. Dat lijkt ideaal, maar is in feite een doodsteek voor creativiteit, het heeft totaal geen aandacht voor het proces zelf. Wie weet wat je onderweg tegenkomt, wat voor kansen je ziet. Maar ja, als ze niet bijdragen aan de smart-doelstelling? Zie Agnes, dan kun je ook maar een ding doen. Hoezeer de wens ook anders is, die harde doelstelling lag er nu eenmaal.
Maar wat is dan het antwoord? Niet zo lang geleden kwam ik al de doelstellingen magie en amore tegen. Dat was een begin om al wat meer gevoel te leggen in wat je wil bereiken. Zonder een passie, een drive, bereik je niets. Hoe krijg je mensen nu écht betrokken en mee?
Zzz. Goed, dat je een presentatie niet moet oplezen van een blaadje, dat weten we ondertussen we. Interactie met het publiek, daar draait het om. Je moet beelden gebruiken! En dus plakken we onze tekst in een powerpoint, geven er wat kleurtjes aan en zetten er wat leuke kant en klare plaatjes van Word erin. Klaar!
En zzz.
De presentator leest gewoon de sheets op, terwijl hij met z'n rug naar het publiek staat. Met een beetje geluk komt er zo nu en dan nog een sheet draaiend in beeld schuiven, een enkeling durft het al aan om Prezi te gebruiken of een flimpje te linken. Kannie mooi even een slokje water drinken.
Misschien dat Pecha Kucha een mooie volgende stap is. Pecha wattes?
Jees, wat een lap tekst net. Lang geleden dat ik zo heb doorgetikt, even weer lekker ouderwets doorgeknald. De gedachten over sociale media als middel bij interne communicatie spookte al wat langer door mijn hoofd, maar ik had niet eerder tijd. En nu dus wel even.
Het afstuderen bevindt zich nu in de oriëntatie fase zeg maar. Wat is nu precies de opdrachtomschrijving, wat is de onderliggende vraag, en wat willen wij zelf ermee doen? Dat denk je in een weekje gedaan te hebben, maar dat werd ons, naar nu blijkt, ook terecht afgeraden. Vanmorgen weer even lekker zitten bomen met een stroopwafel en thee onder handbereik. We zijn weer een stuk verder, dat komt dus wel goed.
Niet nieuw, wel nieuws: Social media. Wat is eigenlijk de juiste Nederlandse term daarvoor? Nu klinkt het zo gek. Alsof je er sociaal vaardig voor moet zijn, pfff. Maar vooral het woordje media. Dat klinkt als een instantie, een echte organisatie met een gebouw en een directeur die liefst president zou worden van een bananenrepubliek met allemaal jonge modellen om zicht heen. Maar goed, niet nieuw dus
Dat is natuurlijk niet zo. De media zijn slechts een middel, de content maken wij. Wij zijn het sociale ervan. Helemaal hip ni is de term crowdsourcing, terwijl die eigenlijk niet nieuw is. In het pré computertijdperk had je bijvoorbeeld al prijsvragen. Ook daar legde een organisatie eigenlijk iets bij het publiek neer, om daarmee gebruik te maken van de kennis en kunde van het publiek.
Wie dat publiek ook is, en ongeacht de uitkomst. Nouja, ongeacht, het is maar hoever je wilt gaan. Bij die ouderwetse prijsvragen op een pakje levensmiddelen lag de uiteindelijke keuze nog bij het bedrijf. Soms ook niet en mag het publiek zelf ook stemmen om de beste slogan te selecteren, zoals een tijdje terug bij een nieuwe smaak chips. Dat werd opgepikt en misbruikt door GeenStijl. De gingen werven om te stemmen voor de smaak "GeenStijl" en tada, ze stonden bovenaan. Maar dit gaat niet over crowdsourcen.
Yep. Je zag het goed. Ik sta in de Volkskrant. Juigend op de foto, terwijl het nieuws zelf wat minder is: DSB The Movie is uitgesteld. Niet alle aangemelde groepen hebben daadwerkelijk gefilmd. Dat was natuurlijk te verwachten, maar blijkbaar toch net té veel.
Maar is het slecht nieuws? Ik heb van veel mensen gehoord dat ze het leuk vonden. En nu is er dus alsnog de kans om mee te doen. Soort tweetrapsraket. Misschien dat mijn groepje ook nog een keer gaat opnemen. Ik zit wel strak in de planning, maar ga toch zoeken naar een gaatje...
Oe, het Grote Boze Internets! Je hebt je foto's op je Hyves en als je Googled op je naam, staat die foto daar ook bij. Of erger, je adres! De enge mensen op het Grote Boze Internets weten waar je 's nachts slaapt en 's ochtends de deur verlaat om naar je werk te gaan.
En zeker ik, met m'n weblogje en dat hippe gedoe op Twitter. Iedereen weet wat ik doe en hoe het hier eruit ziet. Moet ik daar nou niet mee oppassen? Je hoort zulke gekke dingen over dat sociale media gebeuren tegenwoordig. Zelfs de koningin maakt zich er druk over!
En dan heb je tegenwoordig ook nog zulke sites als Please Rob Me, waarop duidelijk wordt wanneer je van huis vertrekt. Dat staat immers ook op FourSquare! Mensen weten dan toch waar je bent, en vooral, waar je niet bent, zoals thuis!
Wat een ontzettend maf, mooi vormgegeven, apart spelletje: Icycle. Je bestuurt een naakt mannetje op een klein fietsje en rijdt daarmee over het ijs. Om bevroren zeepbelletjes te verzamelen. Er zijn duizenden van dit soort spelletjes (?), maar deze ziet er wel echt heel gelikt uit. Goed tijdverdrijf in de pauze!
Klaar! Gisterochtend hebben Harald & Mike zich geworpen op het afmonteren van de scenes. Drie stuks in totaal, en een filmpje met de bloopers. Let op: het is dus geen compleet verhaal, maar drie scenes uit de volledige film. een soort preview dus. Zodra alle groepen hun scenes gereed hebben, volgt er nog een stemronde. En de gekozen scenes worden dan achter elkaar geplakt to DSB The Movie.
Dat zal weer even wennen worden. Na een korte periode thuis, ga ik maandag dus weer aan de slag. Dus geen getwitter overdag, geen tijd voor een bijeenkomst hier of even helpen daar. Samen met de studie heb ik het meer dan druk gehad. Soms voelde het zelfs wel drukker dan ooit.
Ik heb er wel van genoten, zoals eerder al aangegeven. Naast studie dus in actie gekomen voor DSB The Movie, tijd gehad voor een interview overdag, afgelopen woensdag naar presentaties van Fontys FutureMediaLab en nog veel meer.
Twitter was daarbij de aanjager. Ik was al overtuigd van de kracht van dit middel en heb het nu ook gruwelijk kunnen ervaren, experimenteren en gebruiken. Er zijn ook steeds meer mogelijkheden. Zoals bijvoorbeeld FourSquare. Een soort spel binnen Social Media. Je laat zien waar je bent, dat kan meteen op Twitter (en via feeds et cetera dus ook op Hyves, Facebook, vul maar in) en je vrienden zien waar je bent.
Het zwarte goud is niet meer olie, maar printerinkt. Daarom zie je dus ook zo vaak stuntprijzen met printers. Een complete nieuwe printer is goedkoper dan de losse cartridges kopen. En zo proberen ze ons "nuchtere" Hollanders te lokken om van merk te switchen.
Je kunt dus ook cartridges vullen, laten vullen of een imitatiemerk kopen. Maar daar zijn de printerboeren zoals Epson, Canon & HP niet blij mee. Je moet de originele cartridges gebruiken, van hetzelfde merk als de printer. Anders hel ende verdoemenis.
Nouja, ze beweren dat je dan belachelijke slechte printjes krijgt. Of de printkoppen gaan muteren en liggen onder je bed op de loer om je te pakken. Zo net voor het inleveren van je scriptie weigeren ze dan dienst. Ha! En dan moet je ze horen bij die printerboer. Ha!
Ongeveer vier jaar geleden zat ik in dezelfde situatie als nu: Beginnen met afstuderen. Toen nog in Amsterdam, nu in Eindhoven. Toen voor bewegingswetenschappen, nu voor communicatie. Dat wordt een drukke tijd, want daarnaast begin ik maandag ook met mijn nieuwe baan!
Ik blog niet veel over werk, vind het gewoon niet helemaal op zijn plek. Misschien wel over wat ik doe, maar mijn mening hou ik netjes binnen. Dat heb ik ook gedaan toen ik nog bij Hermes werkte, en denk niet dat het veel zal veranderen nu ik .... tromgeroffel ... van start ga bij ...
n
p
k
De gemeenteraadsverkiezingen zitten er weer op, tijd om de balans op te maken. Exit Agnes, welkom Emiel. Verder doet iedereen of z'n neus bloed en viert feest. Wilders heeft Almere, de PvdA vindt dat ze niet voor niets het kabinet hebben laten klappen en de CDA, tja, blijft gewoon in het midden. 
SMART! Maak je doelen SMART! Want anders past het niet in mijn excel sheet! Een beetje overdreven, maar zo lijkt het soms wel. En ik snap het ook wel, want je moet ergens op kunnen sturen. En afrekenen. Zo werkt de wereld nu eenmaal, iets wat 
Zzz. Goed, dat je een presentatie niet moet oplezen van een blaadje, dat weten we ondertussen we. Interactie met het publiek, daar draait het om. Je moet beelden gebruiken! En dus plakken we onze tekst in een powerpoint, geven er wat kleurtjes aan en zetten er wat leuke kant en klare plaatjes van Word erin. Klaar!
Jees, wat een lap tekst net. Lang geleden dat ik zo heb doorgetikt, even weer lekker ouderwets doorgeknald. De gedachten over sociale media als middel bij interne communicatie spookte al wat langer door mijn hoofd, maar ik had niet eerder tijd. En nu dus wel even.
Niet nieuw, wel nieuws: Social media. Wat is eigenlijk de juiste Nederlandse term daarvoor? Nu klinkt het zo gek. Alsof je er sociaal vaardig voor moet zijn, pfff. Maar vooral het woordje media. Dat klinkt als een instantie, een echte organisatie met een gebouw en een directeur die liefst president zou worden van een bananenrepubliek met allemaal jonge modellen om zicht heen. Maar goed, niet nieuw dus
Yep. Je zag het goed. Ik sta in de 
Oe, het Grote Boze Internets! Je hebt je foto's op je Hyves en als je Googled op je naam, staat die foto daar ook bij. Of erger, je adres! De enge mensen op het Grote Boze Internets weten waar je 's nachts slaapt en 's ochtends de deur verlaat om naar je werk te gaan.
Dat zal weer even wennen worden. Na een korte periode thuis, ga ik maandag dus weer aan de slag. Dus geen getwitter overdag, geen tijd voor een bijeenkomst hier of even helpen daar. Samen met de studie heb ik het meer dan druk gehad. Soms voelde het zelfs wel drukker dan ooit.
Het zwarte goud is niet meer olie, maar printerinkt. Daarom zie je dus ook zo vaak stuntprijzen met printers. Een complete nieuwe printer is goedkoper dan de losse cartridges kopen. En zo proberen ze ons "nuchtere" Hollanders te lokken om van merk te switchen.
Ongeveer vier jaar geleden zat ik in dezelfde situatie als nu: Beginnen met afstuderen. Toen nog in Amsterdam, nu in Eindhoven. Toen voor bewegingswetenschappen, nu voor communicatie. Dat wordt een drukke tijd, want daarnaast begin ik maandag ook met mijn nieuwe baan!